Andicurri, Miralamar en Masiduri

Andicurri baai

Dat we verwend zijn met mooi weer is duidelijk. Vandaag een schitterende zonnige dag. Gewoon zoals Aruba normaal gesproken is. Je wordt er weer helemaal vrolijk van. Ik betrap mezelf er op dat ik bij regen en slecht weer toch weer sjagerijnig word. Qua weer zou ik dus echt niet meer terug willen naar Nederland (natuurlijk wel voor vrienden en familie!!!). Vandaag zijn we met papa eerst naar Andicurri geweest. Een hele mooie baai, waar je komt door via de Natural Bridge langs de kust te lopen


Vrolijke bananenbus


Arubaans landschap, met op de achtergrond de zee (noordkust).

Daarna zijn we door de Franse Pas gereden (geen foto's, je krijgt de indruk door er gewoon doorheen te rijden) en vervolgens hebben we 2 hele mooie wandelingen door Arikok gemaakt. Eentje naar Maralamar en eentje naar Masiduri. Ik had deze 2 zelf nog nooit gemaakt en ze zijn echt mooi. Miralamar betekent zicht op zee en op dit punt kijkt je uit over zowel de Arubaanse noord- als zuidkust. Daaarnaast voert de wandeling langs een oude goudmijn.




Grote Arubaanse cactus

Onderweg zie je het droge landschap van Aruba, nu groen door de uitzonderlijke regenval. De flora is hier aangepast aan het warme klimaat. Je vindt hier bomen en planten met dikke leerachtige bladeren , soorten met geveerde bladeren, andere met schubben , ook die hun bladeren laten vallen en de bomen die met hun penwortel diep in de grond nog vocht kunnen onttrekken.


Typisch Arubaanse boom


Miralamar. Aan beide kanten zie je de zee liggen.

De meest unieke zijn de cactussen familie die het vocht opslaan in hun lederen huid en met de stekels waar de wind door waait voor verkoeling zorgen om verdamping tegen te gaan. De Kalksteen gronden kunnen het water beter vast houden. Op Aruba kennen we een kalksteen gebied vanaf Boca Rincon (noordoost kant)tot Fontein, waar zich enkele zoetwater bronnen bevinden. Hier vinden we de planten (bomen) die het hele jaar door groen zijn. Op het lava formatie gedeelte waar het regenwater door de rooien ( droge rivieren) afgevoerd wordt naar zee vind je de vegetatie die gedurende de natte periode vol in bloei en groen staat en gedurende de droge tijd het hard te verduren heeft, doordat het water hier geen kans krijgt de grond in te dringen maar wordt afgevloeid naar zee. Ook heeft de vegetatie aan de windzijde van het eiland ( noordoost kant) het zwaar te verduren met de Noordoost passaat wind en het zilte vocht van de zeewind.


Miralamar


Zweet, zweet (zie papa's blouse). Van lopen in de Arubaanse zon krijg je het warm.


Masiduri


Arikok


Calebas

S Middags is papa nog even wezen tennissen met de kinderen en hebben we bananensoep gegeten, gemaakt door Lucia (mijn schoonmoeder). Wim & Lucia kwamen s avonds nog even op bezoek voor papa en brachten een lekker geurtje als kado mee voor papa.

Park National Arikok

Oud lemen Arubaans huisje in Park Arikok (Cunucu Arikok).

De wandeling met Olinda ging niet door. De regen kwam met bakken uit de hemel. Dus voor niets om 5 uur opgestaan (Olinda wil altijd om 7 uur beginnen met wandelen en ik moest de broodjes e.d. nog smeren, dus vroeg uit de veren). Om 10 uur klaarde het een beetje op (alleen nog lichte regen) en zijn papa, ik en de kinderen zelf naar de ingang van het park gereden.



Daar kregen we een gids mee en hebben we een mooie wandeling gemaakt. Onderweg diverse bomen, planten, vogels, uilen e.d. gezien. Ook de kleine groene parkietjes en trupialen waren mooi om te zien. Alles mooi groen, omdat het veel geregend heeft. Wel was de luchtvochtigheid ontzettend hoog, zodat we al snel vermoeid waren. S Midddags ben ik thuis gebleven bij de aircoman (deze was kapot en nu kun je echt niet zonder airco hier; er is nl geen zuchtje wind) en is papa met Angelo naar Jaburibari geweest (parkje met speeltuin, voetbalveld en fietspad).


Jamanota berg, park Arikok

Vandaag zijn we met schitterend weer opgestaan en van plan zo dadelijk de Hooiberg te gaan beklimmen. Papa blijft tot zondagavond en de dagen vliegen voorbij. Gelukkig hebben de kinderen schoolvakantie, zodat we lekker veel dingen kunnen doen samen. Papa schrikt trouwens wel als de zon even doorbreekt tussen de buien door. Dan schijnt hij ontzettend fel. Ondanks de geringe zonneschijn deze tijd van het jaar is hij al aardig gekleurd. Nou ja, wel een beetje rood hoor. Maar ja, de Arubaanse zon is ontzettend heftig.

Trupiaal

Voor de Papiamentse les van vanavond moest ik een verhaaltje over een Trupiaal schrijven. Ik zet hem ook even op de weblog, zodat jullie wat meer over deze vogel te weten komen. Zo leren jullie ook een beetje Papiamento.



Mi kier conta boso algo tokante e bunita parha trupiaal. Prome biaha m’a wak un trupiaal mi a enamora di e parha aki. Principalmente e colo fel mi ta gusta.
Tin dos sorto aki. E trupial oranje y e trupiaal gel. E nomber latino di e trupiaal oranje ta “icterus icerus”. Dor di e colo fel e ta val op di biaha. Pesei hopi hende ta conose e parha aki. Na Aruba un coro hubinel conosi ta nombra na dje: “e trupiaalnan”. Bo por wak e trupiaal oranje den curannan y banda di caminda. Tambe bo por wak nan den tereno di cadushi. E trupial ta come e knopi di e cadushi. E trupiaal ta un parha hopi notable cu su colo oranje cu preto. Su kara, garcanta, lomba y rabo ta preto. Su hala ta preto cu un strepi blanco hancho. E otro parti ta oranje. E trupiaal ta mas o menos 25 te 28 centimer largo.

E iris ta geel y rondona door un cuero blau. Su piek ta preto y e piek abou ta blou shinishi. E pia tambe ta blou shinishi.

Bo por scucha su cantica melodico e henter dia. E ta existi cu 2 of 3 silaba . E ta canta “troepi-oe-oe”. Pesei su number ta trupiaal. E pluma riba su garganta ta hinja durante cu e ta canta.

E trupiaalnan ta parha yen di briho y brigado. E mayornan ta defende nan lugar di bida contra contrincánte. Pa spanta e contrincante e trupiaal ta cuminsa crita duro. Su pluma de garganta ta hinja.

Casi simper bo ta wak e trupiaal den un palo. Casi nunka riba flur. E ta busca su cuminda den palonan. Tambe e ta gusta tur sorto di fruta. Por ehempel mango, mispel, kenepa y sorsaca. Tambe e ta come insectonan.

E trupial ta construi su neishi den e cactusnan henter e aña. E trupialnan mas hoben ta mas klaro, casi gel.

Na mi cas mi ta wak un trupiaal casi tur dia. Laga nos cuida bon pa e trupial!

Carla Fingal/07 oktober 2010

Eilandtour met papa

Papa bij Palm Beach

Vandaag was het eindelijk een keer droog weer. Volgens mijn schoonmoeder was vorig jaar oktober geheel droog, maar deze keer hebben de orkanen in de omgeving wel degelijk invloed op het weer. Nog steeds is het vrijwel windstil en valt er vrijwel dagelijks een fikse regenbui. Vandaag was het even mooi.


Oranjestad

We hebben dan ook met papa een eilandtour gedaan. California Lighthouse, Arashi, Palm Beach, Spaans Lagoen, Mangel Halto, Rodgers-, Coco en Babybeach, Quadirikiri, Vader Piet en tenslotte Boca Prins.


Mangel Halto


Maria-José & Laura bij Rodgers Beach


Quadirikiri (met op de achtergrond onze stoere Toyota Rav).

Onderweg geluncht bij The Paddock. Morgen gaan we met Olinda van Stima Aruba een wandeltocht maken door Park Arikok (Jamanota).

Ban trip cu papa

Ayo rotsformaties




Bon Bini festival

Vandaag zijn we met papa naar de Ayo rotsformaties geweest en naar de (voormalige) Natural Bridge. s Avonds zijn we naar het Bon Bini Festival in Fort Zoutman geweest.

Nog wat foto's die papa van ons huis gemaakt heeft.

Boca Keto

Boca Keto



Conchi

Vandaag hebben we een wandeling naar Boca Keto en Conchi gemaakt. Onderweg begon het te regenen. Het is nu eenmaal orkaantijd, dus we hadden het kunnen verwachten. Wat we niet verwacht hadden, was dat we op de terugweg het strand bij Boca Keto niet meer over konden. Het vieze regenwater stroomde namelijk de heuvels af, naar beneden richting de zee. Dus moesten we de "rivier" over steken. Laura liet hierbij haar schoen in het water vallen. Dappere Sandro had hem uit de zee gehaald, zodat we daarna toch verder konden lopen.


Opeens konden we er niet meer door. Vieze modder op het strand. Het leek wel een snelstromende rivier.


Het strand bij Boca Keto wat inmiddels een rivier geworden was.



Na de wandeling hebben we een African BBQ gehad bij de struisvogelboerderij met daarna een rondleiding langs de struisvogels. De dag is voorbij gevlogen en ondanks de vele bewolking toch een rood gezicht bij papa (tja, de zon komt ook door de wolken hoor).