Dushi Korsou

Het is half januari 2017 als ik in onze huurauto met "Paradise FM" aan door Curacao rijd. Het zijn weer de Nederlandse Hartdagen, maar deze keer in het Mariott Hotel. Dat betekent lekker touren over  ons buur eiland en s avonds na het congres quality time samen met Sandro.

Het blijft prachtig daar. Zowel de natuur als het historische centrum met de pontjes brug.

Deze keer ook het pontje genomen. Vooral handig als de brug dicht is, zodat je niet hoeft te wachten.
Behalve de kleurrijke gebouwen moet je niet gaan om te winkelen. De gedateerde winkels, op Desigual en Boolchands na, komen uit op het Wilhelmina plein, waar je nog echt gezellige terrasjes hebt. Iets wat we op Aruba veel minder kennen. Een van de dagen bleek het "happy hour" te zijn, wat we niet wisten. Ik bestelde een thee en Sandro een pils. Toen op het dienblad beide dubbel geserveerd werden moesten we vreselijk lachen. Dan maar beter 2 wijn toch?

Hoogtepunt was toch wel "Boase restaurant": een beleving op zich. Het jaar ervoor lukte het ons niet te reserveren, maar dit jaar was er plaats. Het is eigenlijk meer een belevenis dan een etentje, want je wordt hier volledig in de watten gelegd in Thaise sferen. Het voelt als een avond in een massage salon, zonder dat je gemasseerd bent dan. Geweldig. Dikke 10 en een aanrader, als je maar niet naar de rekening kijkt na het eten. Dat lukt wel als je zo in de watten bent gelegd.

Boase Luxury resort and restaurant

Willemstad by night

Julianabrug

Natuurlijk ook even naar mijn favoriete winkel van Curacao in het Zuiker tuintje: Esprit!

 Uitzicht hotel kamer Mariott

Mijn favoriete strand op Curacao blijft toch nog steeds Grote Knip. Schitterend uitzicht, vooral als je hoog staat. In combinatie met het groen erbij heel idyllisch .

Tijdens een van mijn eiland toeren gestopt bij Fort Nassau voor een soepje. Ook daar prachtig uitzicht. Kom wel op tijd, want ze sluiten voor lunch om 14:00 uur precies.

Omdat je nu eenmaal s avonds moet eten, wil ik hierbij ook mijn culinaire voorkeuren aan jullie doorgeven. Een daarvan is Restaurant bij Blauw, die geloof het of niet, een gele gevel heeft. Genoemd naar het mooie blauwe water dat er achter ligt en waar je met goed geluk de vissen ziet springen tijdens je diner. Goed eten en vriendelijke bediening.

Omdat Angelo zo van zeilen houdt ben ik even gaan kijken naar de zeilschool daar. Die ligt aan Spaans water. Schitterend. Wat lijkt me het leuk om hem daar een keer te laten zeilen. Een optrekje daar lijkt me aardig aan de prijs, waar o zo "vet".

 Spaans water

Volgens mijn reisboek zou ik zeker "Zannibar" bij de Jan Thiel Baai niet mogen over slaan. Eenmaal aangekomen voelde ik me wat bejaard, ha ha. Soort popi jopi tent met muziek, drank en allemaal te huren zonnebedden. Maar goed, moest toch even tussen de middag iets eten en dit lekker in het zonnetje gedaan, om daarna mijn tocht te vervolgen.

Daarna was mijn volgende stop "Flamingo place", waar je letterlijk heel dichtbij deze mooie dieren komt. Je kunt er zelfs heel dichtbij in een soort boutique hotel logeren.

 Onze huurauto

Tenslotte nog vele baaitjes/stranden bezocht en genoten van het uitzicht. Als ik de tijd had zou ik overal even mijn handdoek neer strijken, maar aangezien we maar 3 dagen op Curacao waren was het uitzicht bewonderen voor mij alleen al voldoende. Ik heb genoten. Sandro heeft een interessant congres gehad en ook s avonds heerlijk kunnen genieten van de lekkere restaurantjes en ook zijn benodigde accreditatie punten weer behaald. Batterij weer opgeladen. Volgend jaar weer? Wat mij betreft wel. Tot de volgende blog.

Niets missen: meld je aan als "email follower" op de home page . Dan ontvang je een mail bij een nieuwe blog. Gezellig al die volgers. Ayo

Feest Opa Cheche 94 jaar!

Op 20 februari 2017 was het dan zover: de liefste opa van Aruba werd 94 jaar! Wat een respectabele leeftijd en wat een eer om dat te mogen mee vieren. Opa "Cheche" Gomez is de vader van Lucia, dus opa van moeders kant. Met zijn 94 jaar is hij nog helemaal helder van geest. Hij kan ontzettend leuk verhalen vertellen over hoe Aruba vroeger was, toen er nog niet zoveel hotels waren en er meer natuur dan bebouwing was. Ondanks zijn hart problemen, is hij door zijn slanke postuur nog redelijk fit en ontzettend hartelijk en lief. Hij heeft altijd een speciaal plekje in mijn hart, helemaal nu mijn eigen opa er niet meer is. 

Omdat opa van domino spelen houdt was heel het feest in die stijl: van uitnodiging tot taart en tafel decoratie. Alles was prachtig in de feestzaal versierd en zelfs de pers was er bij om foto's te maken. Ontzettend veel belangstellenden, want opa is erg geliefd. Zo leuk om alle kinderen en kleinkinderen met aanhang samen te zien. Er was een hele leuke band, die muziek van vroeger speelde zoals heerlijke Arubaanse wals en sol montuno. Zelf opa zelf zong nog een nummertje door de luidspreker. Geweldig toch?!

 Zelf had ik een gedicht gemaakt voor opa en op de avond zelf besloot ik het spontaan voor te lezen. Want je weet nooit of er nog een volgende keer komt dat je opa in het zonnetje kan zetten.

Bij binnenkomst kregen we een mooie gekleurde cocktail en sowieso werd je bij binnenkomst al feestelijk welkom geheten door een mooi bord.

 Opa en kleinzoon

 De prachtig versierde verjaardagstaart

 Tafel versiering: alles in domino stijl.

Natuurlijk op de domino stenen: 6 plus 3 = 9 plus 4 is 94 jaar . Echt leuk gedaan . Een compliment voor Sandro's tante Greta die alles had geregeld.

 Hier zie je opa zingen!

 Tante Greta en oom Hubert bij opa

 Met de achter kleinkinderen erbij

 Interview

 Aansnijden taart

Afgelopen maand lag opa in het ziekenhuis en dan besef je dat het mensen van 1 dag zijn. Wie ouder wordt dan 90 jaar mag elke dag als een geschenk zien, vooral als je nog goed bent en van het leven geniet. Dus "opa" : wij genieten nog van je zolang als het kan. Je bent een kanjer en de aller liefste opa van Aruba. Nos ta stima-bo. Op naar de 100 jaar.

 Hier lees ik mijn gedicht voor

Bezoek mama en Paul Aruba 2016

In november brachten mama en Paul weer een bezoek aan Aruba. Voor het eerst konden we daarbij ook ons nieuwe huis laten zien, dat nu bijna af is. Althans van binnen. Buiten wordt nog even uitgesteld: poco poco ha ha. 

Omdat ons nieuwe huis geen gastenverblijf heeft verbleven mama en Paul in een vakantie huisje. We hebben 's avonds telkens gezellig samen gegeten in ons nieuwe huis, een boottocht gemaakt, uit eten geweest en als klapper nog samen pakjesavond gevierd. 

De boottocht was de middag snorkel tour van "de Palm Tours" Met 2 snorkel stops, drankjes en hapjes aan boord.

Klaar om weg te varen

Quality time en samen de toerist uit hangen

Mama en Paul aan de The "captain's special: de Aruba Ariba"

Lekker uit waaien op de boot

Angelo relaxed in de hangmat

De eerste snorkel stop was in de buurt van Boca Catalina en de tweede bij het scheepswrak de Antilla. De laatste stop was het mooiste, zeker toen de kapitein brood strooide om de vissen te lokken. Prachtig gekleurde vissen.

Snorkel spullen aan doen

Zelfs mama had gesnorkeld

Sandro heeft mooie vissen gezien

Mama en Angelo aan het snorkelen bij het scheepswrak, waar het erg diep is

Terwijl Sandro, ik en de kinderen gingen snorkelen genoten Paul en mama van het zonnetje en het uitzicht op de boot.

Na afloop van de boottocht snel gedoucht en bij Zeerovers gaan eten. Zoals al vaker geschreven betaal je per gewicht en krijg je de vis voorgeschoteld die dezelfde dag gevist is. Verser kan het niet. Lekker met "pan baai" erbij, gebakken banaan en frietjes. Smullen maar.

Op 5 december natuurlijk de traditionele Nederlandse pakjes avond, waarbij we kanootjes hadden met gedichten. Erg gelachen en genoten. Want welke Sint of Piet had dit gedicht nu gemaakt?
Natuurlijk pepernoten en ander strooigoed erbij en op de achtergrond de bekende sinterklaas liedjes.
Gezelligheid compleet!

 Na het afscheid van mama en Paul kerst met het gezin gevierd met een heerlijke gourmet (eerste kerstdag) en momenteel staat Sandro in de keuken om een Arubaanse ham uit de oven klaar te maken (tweede kerstdag)

Met deze laatste 3 tropische kerst foto's, waarvan de duik foto's alweer 5 jaar geleden gemaakt zijn, wil ik afsluiten door iedereen hele fijne dagen te wensen en een in alle opzichten fantastisch 2017.

Bon pasco y felis aña nobo tur hende

Weblog blijven volgen?

Meld je aan als "email follower" 

op de homepage van deze blog!